De nachtlucht kon het vuur dat tussen hen oplaaide nauwelijks afkoelen, toen Jake de deur van de tattooshop openduwde; de vertrouwde geur van inkt en leer trof Irene als een drug en wakkerde opnieuw dat verlangen aan dat al sinds de bar in haar had gesmeuld. Haar huid trilde nog van de dansvloer — doordrenkt van zweet en tintelend van zijn aanraking — maar nu stond er veel meer op het spel: de vergrendelde deur achter hen bezegelde hun vuile kleine geheim. Jake verloor geen seconde; met een luid gerinkel schoof hij met zijn voet een kruk opzij terwijl hij Irene achteruit naar de achterkamer drong, met zijn laarzen schrapend over de stoffige vloer. „Je hebt er de hele avond om gesmeekt,” gromde hij, zijn stem zwaar van opgekropt verlangen, en zijn adem streek heet en naar whisky ruikend langs haar wang. Irene's hart bonkte tegen haar ribben; haar dijen kleefden nog van de hitte van de bar, en haar doorweekte slip plakte als een tweede huid aan haar gezwollen schaamlippen.

De achterkamer was een nauwe, schemerig verlichte ruimte — gereedschap lag verspreid over een afgesleten houten tafel, de lucht was zwaar van de metalige geur van inkt en de lichte, muskusachtige geur van oud leer, die afkomstig was van de tattoostoel. Een enkele gloeilamp bungelde boven hen, schommelde lichtjes en wierp gekartelde schaduwen die over Jake's strakke lichaam dansten terwijl hij zich over haar boog. Irene stuiterde achteruit tegen de tafel; de rand drukte pijnlijk in haar heupen — het koude hout drukte door haar rok heen en joeg een rilling over haar rug. Met één vloeiende beweging rukte ze haar topje uit en gooide het op de grond; haar volle borsten sprongen vrij naar buiten, haar tepels verhardden zich in de koele lucht en leken letterlijk naar zijn handen te smeken. Jake's blik verduisterde; zijn grijns kreeg een hongerige trek toen hij dichterbij kwam en zijn eigen hemd van zijn lichaam stroopte. Daarbij ontblootte hij de harde contouren van zijn borst — zweetdruppels parelden op zijn sleutelbeenderen en glansden in het licht als vloeibaar vuur. „Verdomd, je bent een verdomde verleidster,” mompelde hij, terwijl zijn handen haar taille vonden; zijn vingers groeven zich zo stevig in haar zachte vlees dat ze sporen achterlieten, en trokken haar dicht tegen zijn lichaam.

Hun monden botsten tegen elkaar — een enkel samenklappen van tanden en wanhoop; haar tong verstrengelde zich met de zijne, proefde de rokerige scherpte van de whisky en het zout van zijn zweet — een bedwelmend mengsel dat haar hoofd op hol bracht. Ze klauwde zich vast aan zijn rug, haar nagels trokken rode strepen in zijn huid; het lichte schuren van zijn baardstoppels langs haar kaak schaafde haar kin rauw, terwijl ze zich vastbeet in zijn onderlip en hem een diep gekreun ontlokte. Jake schoof haar rok op tot aan haar taille, waarbij de stof grof tegen haar buik werd opgebald; vervolgens haakte hij zijn duimen in haar slip en trok deze met een vochtig, scheurend geluid langs haar dijen omlaag. De koele lucht raakte haar druipende intieme delen — een scherp contrast met de hitte die zich daar had opgehoopt — en deed haar hijgend ademhalen, terwijl haar benen trilden. Hij duwde haar dijen uit elkaar, schoof zijn knie ertussen, en het ruwe denim van zijn jeans wreef tegen haar gevoelige binnenkant, wat een elektriserende schokgolf van pure begeerte recht in haar binnenste joeg.

„Spreid je benen voor mij,” beval hij, zijn stem een gutturaal commando, terwijl hij haar terug op de tafel duwde; haar achterwerk landde met een doffe slag op het hout, waarvan het oppervlak koud en splinterig aanvoelde tegen haar blote billen. Irene maakte een holle rug en drukte haar vers getatoeëerde onderrug tegen de rand van de tafel; het branden van haar rozen-en-vlindertattoo laaide heet en wild op en vermengde zich met de pijn tussen haar benen. Jake opende de rits van zijn jeans — het geluid van de metalen tanden weergalmde luid door de stille kamer — waarna zijn lid tevoorschijn schoot: dik, hard en glinsterend van voorvocht, schokkend toen hij tussen haar dijen ging staan. Hij greep haar heupen, trok haar met een ruk tot aan de rand van de tafel en stootte hard toe, waarbij hij zich met één brute stoot diep in haar drong. Irene schreeuwde het uit — een scherp, wellustig klinkend geluid — terwijl haar inwendige spieren zich om hem samentrokken; de pijn van haar tattoo en de uitrekking door zijn omvang botsten op elkaar en stuurden schokgolven door haar trillende lichaam. Zijn handen gleden omhoog naar haar borsten, drukten hard, en zijn duimen speelden met haar tepels totdat ze klopten, terwijl haar zweetnatte huid onder zijn ruwe handpalmen wegglipte.

De tafel kraakte onder zijn meedogenloze tempo; elke stoot deed haar achterwerk tegen het hout slaan, waarbij de verse inkt brandde door de wrijving tegen het oppervlak en de pijn omzette in een vuile vorm van brandstof. Haar benen sloten zich om zijn taille, haar hielen groeven zich in zijn onderrug en dreven hem dieper in zich, terwijl haar nagels zich in zijn schouders klauwden en halvemaanvormige sporen in zijn vlees achterlieten. De kamer vulde zich met het vochtige klappen van huid, haar hijgende ademhaling en zijn diepe grommende geluiden; de lucht werd dik van de muskusachtige geur van seks en zweet, en overheerste de zwakke, antiseptische bijtende geur. Haar telefoon trilde opnieuw op de vloer — waarschijnlijk die nietsvermoedende vriend — maar het kon haar niet schelen, ze was te zeer verzonken in het brute ritme, haar intieme delen drupten langs haar dijen omlaag en doorweekten de tafel onder haar. Jake grijnsde toen hij het geluid hoorde, boog zich voorover en liet zijn lippen langs haar oor strijken: „Hij heeft verdomme geen idee wat ik nu met je doe, of wel?” Zijn stem klonk als een duistere provocatie; zijn tanden knepen zachtjes in haar oorlel, terwijl hij nog harder in haar stootte en zich elke centimeter van haar lichaam toe-eigende.

Haar orgasme brak als een vloedgolf over haar heen; haar lichaam verkrampte, haar dijen trilden, terwijl ze zijn naam schreeuwde — een rauw, gebroken geluid dat weergalmde door de afbladderende muren. Jake volgde haar; een gutturaal gebrul scheurde uit zijn borst toen hij zich heet en taai in haar liet gaan en haar heupen met pijnlijk stevige greep omklemde, terwijl hij de laatste naschokken uitkostte. Ze stortten samen ineen in een bezweet hoopje. Irene lag uitgestrekt over de tafel, haar borst hijgde heftig op en neer, en haar haar — een verwarde warboel — plakte aan haar verhitte gezicht. Jake trok zich terug, sloot met een nonchalante grijns zijn gulp en stak met trillende handen een sigaret op; de bijtende rook krulde de lucht in, terwijl hij haar volledig uitgeputte lichaam in zich opnam. „Je bent echt een wilde rit,” mompelde hij, blies langzaam een rookwolk uit — woorden die zwaar tussen hen in de lucht bleven hangen.

Irene richtte zich op en kromp ineen toen het tattoo prikte; haar benen waren wankel toen ze van de tafel gleed en haar rok weer op zijn plek viel. Ze ontmoette zijn blik, een grijns speelde rond haar gezwollen lippen, haar stem rauw maar uitdagend: „Elke seconde van de inkt waard.” Ze pakte haar topje en trok het over zich heen, wierp nog één laatste blik over haar schouder — de lucht trilde nog van wat tussen hen was voorgevallen. „Tot ziens, Jake,” riep ze hem toe, slenterde naar de deur en liet hem achter met zijn sigaret en de herinnering aan haar kreten. Het slot klikte open, en ze stapte de nacht in; de roes van wat ze had beleefd kroop tot in haar botten — geen spijt, alleen de zoete pijn van een goed afgesloten deal.